Tellus Tales

Fadó fadó bhí cailín beag bocht álainn a bhí ina cónaí lena mháthair amháin, agus níorbh faic ar bith le n-ithe acu a thuilleadh. Mar sin, chuaigh an chailín beag isteach ins an fhoraois, agus bhuail sí le sean-bhean ann a raibh eolas aici faoi brón an chailínín, agus mar sin thug an sean-bhean phota beag di, agus nuair a dúirt sí “Cócaráil dom a photín, cócaráil dom”, cócaráilfeadh an phota leite deas milis, agus nuair a dúirt sí “Stop anois, a photín”, stopáilfeadh an phota beag a chócaráil.

昔(むかし)、あるところに、貧(まず)しい家(いえ)がありました。そこには小(ちい)さな女(おんな)の子(こ)がお母(かあ)さんと二人(ふたり)で暮(く)らしていましたが、食(た)べるものにとても困(こま)っていました。少女(しょうじょ)は森(もり)へ食(た)べ物(もの)を探(さが)しに行(い)きました。そこで少女(しょうじょ)は老婆(ろうば)に会(あ)い、老婆(ろうば)は少女(しょうじょ)に小(ちい)さな鍋(なべ)を あげました。その鍋(なべ)は“お鍋(なべ)よ、にえろ”と呪文(じゅもん)を唱(とな)えるとおいしいお粥(かゆ)を自然(しぜん)に作(つく)ってくれる魔法(まほう)の鍋(なべ)です。そして“お鍋(なべ)よ、止(と)まれ”と唱(とな)えるまでおかゆが出続(でつづ)けるのでした。

Thóg an chailín beag an phota draíochta abhaile chuigh a máthair, agus bhíodar ansin saor ó bheith bocht agus ocrasach, agus d’ith said leite milis cé comh minic agus is mhaith leo.

少女(しょうじょ)は鍋(なべ)を母親(ははおや)の為(ため)に家(いえ)に持(も)って帰(てかえ)りました。少女(しょうじょ)と母親(ははおや)は貧困(ひんこん)と飢(う)えから解放(かいほう)され、おいしいお粥(かゆ)を たくさん食(た)べました。

Am amháin, nuair a raibh an chailín taréis dul amach ag spraoi, dúirt a máthair, “Cócaráil dom a photín, cócaráil dom”. Agus chócaráil sé, agus d’ith sí go dtí go raibh a bolg lán le leite milis, ach nuair a raibh sí ag iarraidh an phota beag a stopáil níorbh na focail draíochta ar eolas aici. Mar sin, chuaigh sé ar aghaidh ag cócaráil agus d’ardaigh an leite thar imeall an phota, agus cócaráil sé fós go dtí go raibh an cistin agus an teach ar fad líonta leis an leite, agus an chéád teach eile, agus an teach eile, agus ansin an sráid ar fad, ar nós go raibh an phota ag iarraidh leite milis a thabhairt chuigh gach aon duine ar domhain, bhí eagla ollmhór ar gach duine sa bhaile beag – níorbh duine ar bith ábailte stop a chuir leis an phota.

ある日(にち)、少女(しょうじょ)が外出(がいしゅつ)を し、母親(ははおや)が“お鍋(なべ)よ、煮(に)えろ”と唱(とな)えました。そして、お腹一杯(はらいっぱい)になるまで食(た)べました。ですが母親(ははおや)は鍋(なべ)の止(と)め方(ほう)を知(し)りません。すると家(いえ)の中(なか)はお粥(かゆ)でいっぱいになりました。それでもお粥(かゆ)は止(と)まることなく隣(となり)の家(いえ)まで呑(の)み込(こ)み、最終的(さいしゅうてき)に町中(まちじゅう)を呑(の)み込(こ)みました。まるで世界中(せかいじゅう)の飢(う)えを満足(まんぞく)させたかったかのようにお粥(かゆ)は全(すべ)てを呑(の)み込(こ)みました。

Ar deireadh, nuair a raibh fiú ach teach amháin fágtha, tháinig an chailín beag abhaile agus dúirt sí, “Stop anois a photín!”, agus faoi deireadh stop sé a chócaráil, agus aon duine a bhí ag iarradh teacht thar n-ais chuigh an bhaile beag, bhí orthu ithe tríd an leite milis go léir!

ようやく少女(しょうじょ)が街(まち)に帰(かえ)ってきて、“お鍋(なべ)よ、止(と)まれ”と唱(とな)えて鍋(なべ)はようやくお粥(かゆ)を出(だ)すの を やめました。その後(のち)、街(まち)の住民(じゅうみん)たちは少(すこ)しずつお粥(かゆ)を食(た)べて家(いえ)に帰(かえ)ったようです。

Síscéal Gearmánach. As ‘Grimm’s Fairy Tales’ leis na Dearthaireacha Grimm. 1812.

ドイツの童話。（1812年グリム童話グリム兄弟から）

日本語翻訳：Ki Kim